RAKSHA: SEQUENCE ONE (රක්ෂා: පළමු අනුපිළිවෙල) සීසන් 01 එපි: 02

 RAKSHA: SEQUENCE ONE (රක්ෂා: පළමු අනුපිළිවෙල) සීසන් 01 එපි: 02

ස්ථානය: 'ශුන්‍ය කලාපය' (Zero Zone) - අතහැර දැමූ නෙළුම් කුළුණේ ඉහළ මාලය

වේලාව: රාත්‍රී 01:30

පැරණි ලෝකයේ සලකුණක් වූ නෙළුම් කුළුණ, දැන් ජලයෙන් යට වූ කොළඹ නගරයට ඉහළින් නැගෙන යකඩ ඇටසැකිල්ලක් වැනිය. එහි විදුලි බුබුළු නිවී ගොස් දශක ගණනකි. දැන් එහි ඇත්තේ සමාගම් පාලනයෙන් සැඟවුණු 'රක්ෂා' කණ්ඩායමේ හුදකලා රාජධානියයි.

කුළුණේ ඉහළම නෙළුම් පොහොට්ටුව තුළ වූයේ ශීතල, ඝන නිශ්ශබ්දතාවයකි.

වාතය පීඩනයට ලක් කරමින් යකා (Yaka) ඇතුළට පැමිණියේය. ඔහුගේ 'දහ-අට' වෙස් මුහුණේ රතු එළිය අඳුරු බිත්ති මත වැටිණි. ඔහු අත වූයේ සොරකම් කළ කළු පෙට්ටියයි.

තත්පර කිහිපයකට පසු මුළු ගොඩනැගිල්ලම දෙදරවා ගනිමින් ටස්කර් (Tusker) ගොඩ බැස්සේය. ඔහුගේ අඩි නවයක් උසැති 'Bio-Mech' ශරීරයෙන් තවමත් වැහි වතුර බිංදු වැගිරෙමින් තිබුණි.

"පද්ධති අක්‍රියයි," ටස්කර්ගේ රොබෝ හඬ විඩාවට පත්ව තිබුණි.

ඔහුගේ පපුවේ වූ ඝන සන්නාහ තහඩුව හෙමින් විවර විය. ඇතුළත වූයේ මිනිස් සිරුරක් නොවේ. කොළ පැහැති ජීව-සහයෝගී දියරයක් (Bio-support fluid) පිරුණු වීදුරු ටැංකියක් තුළ පාවෙන මිනිස් මොළයක් සහ කොඳු ඇට පෙළක් පමණි. සාජන්ට් භානුගේ ඉතිරිව ඇති එකම මනුෂ්‍ය කොටස එයයි.

"මට සීතල දැනෙන්නේ නෑ කමාන්ඩර්," ටස්කර්ගේ කෘත්‍රිම හඬ විකාශනයෙන් ශෝකී ස්වරයක් නැගුණි. "මට රස්නේ දැනෙන්නෙත් නෑ. මට දැනෙන්නේ මේ යකඩ විතරයි. මම තව කොච්චර කාලයක් මේ විදිහට ඉන්න ඕනෙද?"

යකා ඔහු දෙස බැලුවේ නැත. ඔහු කෙලින්ම ගියේ කාමරයේ මැද තිබූ දත්ත මේසය (Holotable) වෙතය.

"අපේ මෙහෙයුම ඉවර වෙනකම්, සාජන්ට්. හැඟීම් කියන්නේ අපිට දරන්න පුළුවන් සුඛෝපභෝගී දෙයක් නෙවෙයි."

කාමරයේ අඳුරු මුල්ලක, සිවිලිමේ එල්ලී සිටි සෙවනැල්ලක් බිමට පැන්නේය. ඒ ස්පෙක්ට්‍රා (Spectra) ය.

ඇගේ සිරුරේ වර්ණය අවට පරිසරයට අනුව වෙනස් වන 'කැමෆ්ලෝස්' (Camouflage) ඇඳුම, අඳුරු කොන්ක්‍රීට් පැහැයට හැරුණි. ඇගේ හිසකෙස් අතරින් විහිදුණු ෆයිබර් ඔප්ටික් රැහැන් දිලිසෙන්නට විය.

"ඔයා එයාට සැර වැඩි නැද්ද, යකා?" ඇය ඇසුවාය. ඇගේ හඬ සුළඟේ ශබ්දය මෙන් සිහින්ය. "අපි යන්ත්‍ර නෙවෙයි. තාම නෑ."

"අපි යන්ත්‍රවලට වඩා හොඳ වෙන්න ඕනේ," යකා කළු පෙට්ටිය දත්ත මේසය මත තැබුවේය.

ඔහු සිය වෙස් මුහුණේ වූ අතුරු මුහුණත (Interface) පෙට්ටියට සම්බන්ධ කළේය. පෙට්ටියේ මතුපිට වූ පුරාණ සිංහල අක්ෂරවලට සමාන ඩිජිටල් රටා නිල් පැහැයෙන් දිලිසෙන්නට විය.

"YAKA-OS, විකේතනය (Decrypt) කරන්න," ඔහු අණ කළේය.

පෙට්ටිය විවර විය.

එතුළින් කිසිදු ශබ්දයක් නැගුණේ නැත. නමුත් කාමරයේ වායු පීඩනය වෙනස් වූ බව ඔවුන් තිදෙනාටම දැනිණි. පෙට්ටිය තුළින් නිල් පැහැති ආලෝක ධාරාවක් ඉහළට විහිදී ගොස්, සිවිලිම පුරා පැතිරුණු දැවැන්ත ත්‍රිමාන හොලෝග්‍රෑම් (Hologram) දර්ශනයක් මවා පෑවේය.

එය සිතියමකි. නමුත් එය නියෝ-කොළඹ සිතියම නොවේ.

එය වසර දහස් ගණනකට පෙර තිබූ, තාක්ෂණයෙන් දියුණු වූ පුරාණ ලංකාවේ සිතියමකි. සිතියමේ මධ්‍යයේ, අද ඔවුන් දන්නා සීගිරිය ගලට වඩා හාත්පසින්ම වෙනස්, අහස උසට විහිදුණු බලශක්ති කුළුණක් (Energy Spire) දිස් විය.

"දෙවියනේ," ස්පෙක්ට්‍රා මිමිණුවාය. "මේක ඉතිහාස පොත්වල තිබුණු දෙයක් නෙවෙයි."

ටස්කර් සිය යෝධ යකඩ සිරුරෙන් ඉදිරියට පැමිණියේය. "ඒ මොකක්ද කමාන්ඩර්?"

යකාගේ වෙස් මුහුණේ රතු එළිය, සිතියමේ නිල් එළිය සමඟ මුසු විය. ඔහු සිතියමේ යටින්ම තිබූ දත්ත පේළිය කියෙව්වේය.

"මේ 'කාශ්‍යප කේතය'," යකාගේ හඬේ පළමු වතාවට යම් හැඟීමක් ගැබ්ව තිබුණි—ඒ භීතියයි. "අපි හිතාගෙන හිටියේ සීගිරිය කියන්නේ මාළිගාවක් කියලා. නමුත් මේකට අනුව... සීගිරිය කියන්නේ යන්ත්‍රයක්. මුළු ලෝකයේම බලශක්තිය පාලනය කරන්න පුළුවන් යන්ත්‍රයක්."

ඔහු ආපසු හැරී සිය කණ්ඩායම දෙස බැලුවේය.

"වන්නි-කෝප් එකට මේක ලැබුණොත්, ඔවුන් මේ රට විතරක් නෙවෙයි, මුළු පෘථිවියම වහල්කමට ගන්නවා. අපේ සටන පටන් ගත්තා විතරයි."

(මතු සම්බන්ධයි...)