RAKSHA: SEQUENCE FIVE - THE GARDEN OF SHADOWS (රක්ෂා: පස්වන අනුපිළිවෙල - සෙවනැලි උයන) සීසන් 01 එපි 06

 RAKSHA: SEQUENCE FIVE - THE GARDEN OF SHADOWS (රක්ෂා: පස්වන අනුපිළිවෙල - සෙවනැලි උයන) සීසන් 01 එපි 06

ස්ථානය: සීගිරිය බටහිර දොරටුව / පෞරාණික ජල උද්‍යානය

වේලාව: රාත්‍රී 02:35

'වළාහක' යානය සීගිරිය පර්වතයේ පාමුල පිහිටි ඝන කැලෑවට ගොඩ බැස්සේය.

යානයේ එන්ජින් නිවී යාමත් සමඟම, අවට පරිසරයේ අමුතු නිශ්ශබ්දතාවයක් රජ විය. රැහැයියන්ගේ හඬක් නැත. සුළඟක් නැත. තිබුණේ දම් පැහැති ආලෝකයෙන් නැහැවුණු මරණීය නිහඬතාවයකි.

රක්ෂා කණ්ඩායම යානයෙන් එළියට බැස්සේය.

"ගුරුත්වාකර්ෂණ විෂමතාවයක් (Gravitational Anomaly)," යකා (Yaka) සිය වෙස් මුහුණේ කියවීම් පරීක්ෂා කළේය. "මෙහි ගුරුත්වාකර්ෂණය සාමාන්‍ය මට්ටමට වඩා 15%ක් අඩුයි. ඔයාලගේ චුම්බක බූට් සපත්තු සක්‍රීය කරගන්න. නැත්නම් ඔයාලා හඳේ ඇවිදිනවා වගේ පාවෙයි."

ඔවුන් ඉදිරියෙන් වූයේ සීගිරියේ සුප්‍රසිද්ධ ජල උද්‍යානයයි.

වසර දහස් ගණනක් පැරණි ගඩොල් බැමි සහ පොකුණු, අද්භූත දම් එළියෙන් බැබළෙමින් තිබුණි. නමුත් එහි වූ ජලය නිශ්චල වැඩි බවක් පෙනුණි. එය වීදුරු තලාවක් මෙන් ඔප දමා තිබුණි.

නාග (Naga) ඉදිරියට පැමිණියේය. ඔහු පොකුණක් අසල දණ ගැසුවේය. ඔහුගේ ගෙල වටා වූ ජලීය-කොලරය තුළින් බුබුළු නැගෙන්නට විය.

"මේක වතුර නෙවෙයි," නාග රහසින් කීවේය. "මේකේ හයිඩ්‍රජන් නෑ. මේක... ද්‍රව ලෝහයක් (Liquid Metal)."

"මොකක්?" දිවියා (Diviya) පොකුණට එබී බැලුවේය.

"පස්සට යන්න!" නාග කෑගැසුවේය.

ක්ෂණයකින් පොකුණේ වූ 'වතුර' පුපුරා ගියේය.

එය ජලය නොවේ. එය බිලියන ගණනක් වූ අන්වීක්ෂීය රොබෝවරුන්ගෙන් (Nanites) සෑදුණු ද්‍රවයකි. එම රොබෝ දියරය ක්ෂණයකින් එකට එකතු වී, අඩි දහයක් උසැති, මිනිස් හැඩයක් ගත් රිදී පැහැති යෝධයෙකුගේ ස්වරූපයක් ගත්තේය.

එවැනි රූප දහයක් පොකුණු අතරින් මතු විය. ඒවාට මුහුණු තිබුණේ නැත. තිබුණේ කැඩපතක් වැනි හිස් මතුපිටකි.

"වන්නි-කෝප් එකේ 'නැනෝ-ගාඩ්' (Nano-Guard) ආරක්ෂකයින්!" ස්පෙක්ට්‍රා (Spectra) කෑගැසුවාය.

රිදී යෝධයෙක් දිවියා දෙසට අත දිගු කළේය. උගේ අත ක්ෂණයකින් දිගු වී, උල් වූ හෙල්ලයක් බවට පත් විය.

"ඔහොම බැහැ මචං!"

දිවියා (Diviya) අකුණු සැරයක් මෙන් පසෙකට පැන්නේය. ඔහුගේ වේගය කොතරම්ද යත්, ඔහු පසුපසින් කහ පැහැති ආලෝක රේඛාවක් ඇඳී ගියේය. ඔහු නැනෝ-යෝධයා වටා රවුමට දිව්වේය. ඔහුගේ වේගය නිසා ඇති වූ සුළි කුණාටුවට (Vortex) යෝධයාගේ ද්‍රව සිරුර විසිරෙන්නට විය.

"ටස්කර්! කුඩු කරන්න!" යකා අණ කළේය.

ටස්කර් (Tusker) සිය යෝධ මුගුර (Seismic Hammer) ඔසවා පොළොවේ ගැසුවේය.

**ඩෝං!**

භූ කම්පන තරංගය පොළොව දිගේ ගමන් කර, නැනෝ-යෝධයන් තිදෙනෙකුගේ කකුල් අස්ථාවර කළේය. ඔවුන් බිම ඇද වැටුණි. නමුත් තත්පරයකින් ඔවුන් නැවත ද්‍රව බවට පත්වී, ආපසු නැගිටින්නට විය.

"මේවා කපන්න බෑ! මේවා ආපහු එකතු වෙනවා!" යකා සිය ප්ලාස්මා කඩුවෙන් එකෙකුව දෙකට කැපූ නමුත්, කැපුණු කොටස් නැවත එක් විය.

"මට ඉඩ දෙන්න," නාග (Naga) ඉදිරියට ආවේය.

ඔහු සිය දෑත් දෙපසට විහිදුවා, මැණික් කටුවේ වූ ජල-පාලන යන්ත්‍ර (Hydro-Gauntlets) උපරිම බලයට දැමුවේය.

"මේක වතුර නොවුණට, මේක ද්‍රවයක්. ද්‍රව අයිති මට."

නාග සිය ඇඟිලි තද කළේය.

පොකුණු වල තිබූ සැබෑ වතුර සහ නැනෝ-ද්‍රවය එකිනෙක මිශ්‍ර වන්නට විය. නාග වාතයේ ආර්ද්‍රතාවය පවා ඇද ගත්තේය. ඔහු නැනෝ-යෝධයන් වටා අධි-පීඩන ජල බුබුළු නිර්මාණය කළේය.

"දැන් සිසිල් වෙන්න," නාග මිමිණුවේය.

ඔහු සිය පාලක යන්ත්‍රවල උෂ්ණත්වය ක්ෂණයකින් පහත දැමුවේය (Flash Freeze).

ජලය මිදුණි. නැනෝ-රොබෝවරුන් ජලය තුළ සිරවී, අයිස් කුට්ටි බවට පත් විය. ද්‍රව ලෝහ යෝධයන් දැන් චලනය විය නොහැකි අයිස් පිළිම බවට පත්ව තිබුණි.

"සුපිරි වැඩක් මාළුවෝ!" දිවියා නාගගේ පිටට තට්ටුවක් දැම්මේය. "දැන් මුන්ව කුඩු කරමුද?"

"එපා," යකා අත ඔසවා ඔවුන්ව නැවැත්වීය.

ඔහු ගල් ගැසුණු නැනෝ-යෝධයෙකු දෙසට ගියේය. අයිස් තුළ සිරවී සිටි රිදී පැහැති මුහුණ මත, යම්කිසි පණිවිඩයක් ලේසර් කිරණ මගින් ලියැවෙමින් තිබුණි.

**"සාදරයෙන් පිළිගනිමු, කමාන්ඩර් කුෂාන්."**

යකා ගල් ගැසුණේය. ඔහුගේ වෙස් මුහුණේ දත්ත කියවීම නතර විය.

"ඌ මගේ ඇත්ත නම දන්නවා," යකාගේ හඬේ තිබුණේ විස්මයකි. "වන්නි-කෝප් එක මගේ නම දන්නේ නෑ. මගේ ෆයිල්ස් මකලා තියෙන්නේ."

"එහෙනම් කවුද දන්නේ?" ස්පෙක්ට්‍රා ඇසුවාය.

එවිටම, සීගිරිය පර්වතය මුදුනේ සිට දෝංකාර දෙන හඬක් මුළු උද්‍යානය පුරාම පැතිර ගියේය. එය ස්පීකරයකින් එන හඬක් නොවේ; එය සෑම කෙනෙකුගේම ඔළුව ඇතුලේ ඇසෙන ටෙලිපතික් (Telepathic) හඬකි.

*"ඔබලාගේ පැමිණීම බලාපොරොත්තුවෙන් සිටියා, රක්ෂා කණ්ඩායම. සිංහ කට ලඟට එන්න. පරණ යාලුවෙක් බලාගෙන ඉන්නවා."*

ටස්කර් අහස දෙස බැලුවේය. "ඒ කටහඬ... ඒක මට පුරුදුයි."

යකාගේ අත මිටි මොළවී, කස්තාන කඩුවේ මිට තද විය. ඔහුටත් ඒ කටහඬ මතකයි. එය මියගියා යැයි සිතූ කෙනෙකුගේ හඬකි.

"උගුලක්," යකා කීවේය. "ඒත් අපිට වෙන පාරක් නෑ."

ඔහු සිංහ පාදය දෙසට විහිදුණු පඩිපෙළ දෙසට ඇඟිල්ල දිගු කළේය.

"අපි යනවා උඩට. කවුරු හිටියත්, අද මේක ඉවරයක් කරනවා."

ඔවුන් පඩිපෙළ නැගීම ආරම්භ කළෝය. ඔවුන්ට ඉහළින්, සීගිරිය සිංහයාගේ කැඩුණු පාද අඳුරේ දිස් වූයේ, ගොදුරක් එනතුරු බලා සිටින මෘගයෙකුගේ දත් විලිස්සීමක් මෙනි.

(මතු සම්බන්ධයි...)